ا.تابنده       12 آبان 1382-  تهران

رژیم حاکم بر میهن ما بي گمان رژیمي متکی به قهر محسوب مي شود. رژیمی كه منهاي سرکوب عريان يا پوشيده امكان بقا نداشته و نخواهد داشت. راههای مسالمت آميز بارها ناكارآمدي خود را در مصاف با اين رژیم نشان داده است. جدا از مدعيان دروغين اصلاح طلبی كه بعنوان بخشي از رژیم در انديشه تداوم آن با راههاي متناسب با شرايط موجود هستند، بسيار كسان ديگر كه در سوداي نابودي اينان بر راههای مسالمت آميز پاي فشردند و چه بسا بر روي طلایه داران مقاومت همه جانبه نيز پنجه كشيده و عمل آنان را مانع راههاي خويش دانسته اند.

روند تمامي سال هاي حاکميت ملاها بر ایران نشانگر صحت راه حل قهرآميز در جدال با اين ستمكاران است. در هيچ دوره اي از استيلاي آخوندها مقاومت در متن جامعه متوقف نشده است. چه در دوران سه ساله نخست پس از انقلاب و چه پس از سرفصل 30 خرداد، هميشه چشمه اعتراضات مردمي جوشان بوده است. در دوراني نيز كه ملاها به واسطه سركشيدن زهر آتش بس در پايان جنگ ضد میهنی شان و شرايط جوشان جامعه، در رداي اصلاحي رفسنجانی چهره عوض كردند، با قیامهاي لرزاننده اي از جمله در مشهد، قزوین و اسلام شهر مواجه شدند. و در دوران خاتمی شياد كه از پس بالا گرفتن تضادهاي جامعه با رزیم نامشروع حاکم، به صحنه آمد، نيز فرياد و خيزش مردم لحظه اي متوقف نماند؛ قیام 18 تیر 1387 و سالگردهاي متوالي آن، تنها يك نمونه اين دوران پر التهاب است...

مقابله قهرآميز جامعه با حاکمیت نامشروع تنها علت داخلي عقب نشيني هاي دشمنان مردم و چهره عوض كردنشان بوده و هست. دلبستن به راههاي مسالمت آميز راهيي جز استحاله در درون رزیم يا خارج شدن از دور مبارزات را به هم راه نداشته و نخواهد داشت.

روند مبارزات قهرآميز مردم، تنها در فرم هاي خود به خودي متوقف نبوده است. ارتش آزادیبخش ملی ایران در كنار مقاومت سازمان يافته در سراسر میهن، فرزند وضعيت جوشان جامعه ایران است. مقاومت مسلحانه فرزندان رشید مردم ایران بازتاب يك ضرورت تاریخی در مصاف با يكي از مهيب ترين دیکتاتوریهاي تاریخ به شمار مي رود. و تا زماني كه اين رزیم بر میهن ما حكم مي راند، قهر جامعه و به تبع آن قهر سازمان يافته آن محو شدني نيست. زيرا علت وجودي خود را از يك ضرورت انكارناپذير مي گيرد. و تبعاً هيچ نیرویی نيز نمي تواند چنين عملكردي را از جامعه ایران سلب كند. كما اينكه در تمام سال هاي حاکمیت اين جانيان باندهاي دروني شان با هزار مشت و ترفند، و حاميان خارجي شان با هر روش كه مي دانستند و مي توانستند سعي در متوقف كردن خط مقاومت قهرآميز داشته اند، ليك راه به جايي نبرده اند.

علت اصلي راه اعمال شده از جانب مردم ایران در رزیم نامشروع حاکم بر آنها نهفته است، و همان است كه مردم را وادار به دفاع قهرآميز در برابر تجاوزات خود كرده است. تجاوزاتي كه هيچ حد و مرزي را به رسميت نشناخته و روي بسياري از متجاوزان تاریخ را سفيد كرده است.

طرح موضوع رفراندوم از جانب رئیس جمهور برگزيده مقاومت پاسخي به شرايط و ضرورت هاي كنوني مي باشد. اين طرح ضمن افشاي مجدد تماميت رزیم، راه را بر مدعيان استحاله رزیم از درون آن، مدافعان خارجي آنان، و هر كسي كه كماكان توهمي در مورد استحاله اين حکومت خونريز دارد مي بندد، زيرا كه رزیم و يا باندهاي دروني آن و يا حاميانش كه معتقد به حفظ و استحاله نظام هستند، و نيز مدعي حمايت مردم نيز مي باشند!!! مي توانند با تن دادن به پروسه رفراندوم، به اثبات جايگاه واقعي خود در جامعه ایران و در صورت موفقيت خيالي شان، به تثبيت نظام لرزانشان بپردازند. در غير اين صورت هرگونه ادعاي امكان اصلاح از درون رزیم، و حمايت مردم از اين روند، پوچ و باطل خواهد بود.

رزیمی ها و مدافعانشان به خوبي آگاه هستند كه ورود به پروسه رفراندوم زير پاي آنان را خالي خواهد كرد. و آنان را به گورستان تاریخ خواهد سپرد. زيرا ورود به چنين روندي مقدماتي ترين شرطش تضمين آزادي نیروهای اصلي ضد رزیم است كه بتواند آزادانه در درون مرزهاي میهن به تبليغ گزينه خود و سازماندهي مردم در حول آن، كه همانا رأي منفي به رزیم ملاها ست، بپردازد. كابوس چنين وضعيتي سال ها ست كه خواب خوش را از ملاها گرفته است.

طرح موضوع رفراندوم از جانب ديگر نشانگر صعه صدر بالاي مقاومت قهرآميز مردم ایران براي عبور مسالمت جويانه از سد تاریخی رزیم ملاها است. اين عبور مسالمت آميز با عبور مسالمت آميز مخالفان مقاومت يك تفاوت جوهري دارد. عبور مسالمت آميز مقاومت متكي به پايداري قهرآميز در برابر رزیم حاکم مي باشد و از موضع وادار كردن اين رزیم به سركشيدن جام هاي زهر پي در پي است، اما عبور مسالمت آميز ديگران، مبتني بر مماشات و به رحم آوردن دل رزیمی است كه تنها به اتكاي بي رحمي اش بر سر كار مانده است، چنين راه حلي همچون نوزادي است كه مرده به دنيا آمده است، زيرا نه تنها از واقعيت موجود جامعه نشأت نگرفته است بلكه خواسته يا ناخواسته به چشم توده ها نيز خاك مي پاشد.

طرح رفراندوم از جانب مقاومت، در درون خود حامل پيام مشروعیت مقاومت قهرآميز به جهانيان و تمامي متوهمان در مورد اين رزیم است. اين رزیم زمينه ساز تمركز همه نیروها با هر گرايش بر روي پايه اي ترين خواسته جامعه ایران، كه برانداختن اين نظام نامشروع است، مي باشد. اين طرح باز هم عمده تر كردن تضاد اصلي تاریخ ایران كه همانا رزیم آخوندی باشد را در نظر دارد.

در صورت عدم پذيرش طرح رفراندوم از جانب آخوندها، مقاومت قهر آميز مشروعیتی دوچندان مي يابد، و در صورت پذيرش احتمالي نيز، اين تنها مقاومت قهرآميز بوده است كه به عنوان اصلي ترين علت داخلي، رزیم را وادار به اين كار كرده است. در صورت عدم پذيرش طرح رفراندوم باز هم مقاومت قهرآميز جام هاي زهر را پي در پي در حلقوم اين جانيان خواهد ريخت، و در صورت پذيرش، يكباره آنان را به گور خواهد سپرد.

 

                                           ا.تابنده                  

                                       12 آبان 1382-  تهران

a_tabandeh@hotmail.com